De programmering van Stukafest Amsterdam

April 2017: Martijn loopt met een brakke kop naar instrumentatie toe, en is “vergeten” z’n opdrachten te maken. ‘Dat kan ik nog wel een halfuur vóór het college van Vincent,’ dacht ik. Nee, dat kan niet, kan ik je uit ervaring vertellen. Teleurgesteld in mijn eigen discipline zat ik te wachten op het college in de hal van het UT. Die opdrachten had ik al lang uit m’n hoofd gezet en ik dacht dat de koffiemachine misschien mijn dag zou verbeteren. Nee, want ik was m’n pinpas kwijtgeraakt en dat rotding a
ccepteert geen contant geld. Lekker dan. Ik keek op de klok, en zag dat ik nog vijf minuten had. Ik wilde naar boven lopen (“Stairway To Hell”), maar zag ineens een poster hangen op een van de prikborden… een poster van Stukafest Amsterdam met de titel “Nieuw bestuur gezocht!”. Ik checkte de site en zag dat er een functie was als programmeur van het festival. Ook zag ik de optie van productiemanager… Dat klonk allemaal wel aantrekkelijk. Tegelijkertijd zag ik dat de deadline deze bewuste dag was. De opdrachten voor Vincent kreeg ik niet af, maar een sollicitatie typen in vijf minuten was geen probleem. Zonder spelfouten! (dat is moeilijk voor mij).

Een week later kreeg ik inderdaad het belletje dat mij heel blij maakte: ik kreeg de kans om Stukafest Amsterdam te programmeren.

Mijn sollicitatie was in eerste instantie gericht op de functie voor programmeur. Het duurde vrij lang voordat ik reactie kreeg, maar ik werd uitgenodigd voor een koffietje in het café vastukafestn Het Concertgebouw. Daar aangekomen ontmoette ik het toenmalige bestuur dat de sollicitaties afnam. Vier van de zeven bestuursleden waren aanwezig en begonnen mij stevig te ondervragen. Ik had me amper voorbereid op zo’n kruisverhoor. Het was typisch zo’n sollicitatie die lijkt op de meeste tentamens die ik heb gemaakt: achteraf heb je echt geen flauw benul of het goed of slecht ging. Het ging, maar meer kon ik er niet over zeggen. Een paar dagen later kreeg ik bericht dat ik mocht terugkomen, na de studiereis, voor een tweede sollicitatie. Hier zat de rest van het bestuur er ook bij en dit keer ook de programmeur, die mij het vuur aan de schenen legden. Een week hierna zou ik de uitslag horen. Een week later kreeg ik inderdaad het belletje dat mij heel blij maakte: ik kreeg de kans om Stukafest Amsterdam te programmeren.

Sinds een gastcollegvan Jochem Valkenburg (programmeur Holland Festival) tijdens “Inleiding in de Musicologie” heb ik altijd al een festival willen programmeren. Het was niet alleen een festival zelf dat me aantrok. Het was voornamelijk het idee dat je in je eentje een enorme invloed kan hebben op hoe een festival eruit komt te zien. Uiteraard bespreek ik alle artiesten die op het festival komen met mijn collega’s, en bij twijfel bespreek ik het met andere programmeurs of collega’s rondom Stukafest, maar in principe heb je als programmeur van dit festival een soort veto op de line-up. Je bent simpelweg de programmamaker, en dat is iets wat ik heel graag wilde zijn.

Even over het festival zelf: ik kende dit festival doordat het meerdere keren had plaatsgevonden in mijn woonkamer. ‘In je woonkamer?’ hoor ik je nu denken. Ja, in mijn woonkamer. Het festival is namelijk een huiskamerfestival, gericht op studentenhuiskamers. Het vindt plaats in februari in vijftien steden door heel Nederland en al die steden hebben hun eigen Stukafestavond met een hele eigen line-up. Elke kamer die meedoet krijgt een artiest toegewezen. In Amsterdam doen er dit jaar twintig huiskamers mee op woensdag 21 februari 2018.

Het idee van het festival is dat de bezoekers in drie rondes drie verschillende acts zien. De kameracts worden daarvoor drie ker een halfuur uitgevoerd, met telkens een halfuur pauze om van de ene naar de andere huiskamer te kunnen reizen. In deze huiskamers vind je allerlei soorten acts: van dans tot jazz en van singer-songwriter tot korte films die worden vertoond. Alles wat kunstzinnig en in een huiskamer uitvoerbaar is, komt voorbij op het festival. De avond wordt afgesloten met een knallend eindfeest in de Sugarfactory… En dat mocht ik programmeren. HOE VET IS DAT!

tumblr_oooe4l6MgP1sbfyano3_250Maar wat houdt het programmeren van een festival als Stukafest dan precies in? Kort gezegd zorg ik ervoor dat de twintig huiskamers gevuld worden met twintig acts die stuk voor stuk passen binnen het concept van Stukafest. Dit heeft vaak consequenties voor de uitvoering: veel muziek wordt akoestisch uitgevoerd, veel theateracts zijn of al klein van zichzelf, of worden soms “op maat gemaakt” voor het festival. Dit is dan puur de praktische kant van het programmeren. Maar het is ook belangrijk om na te denken over je doelgroep voordat je überhaupt nadenkt over acts op het festival. Wie wil je als doelgroep op je festival hebben? Dat is typisch een vraag die je als organisatie met z’n zessen bespreekt en beantwoordt. Afgelopen jaren was het publiek van Stukafest Amsterdam samengesteld uit studenten van de UvA en dan voornamelijk van de Faculteit Geesteswetenschappen. Dat is leuk, maar niet wat wij wilden dit jaar. Het is dit jaar ons doel om Stukafest bekender en professioneler te maken, waardoor het hopelijk voor een groter en breder publiek toegankelijk wordt. In de line-up komt dit neer op het programmeren met een grote diversiteit in de acts. Ik programmeerde afgelopen zomer acht muziekacts, maar dat betekent niet acht Singer-Songwriter acts omdat dat in een huiskamer past. Wel: Singer-Songwriter, jazz, klassiek, hip-hop, rock, folk – van alles. Hetzelfde geldt voor de zes theateracts en de zes overige acts. Ook hierin moet een grote diversiteit zitten in onderwerpen en kunstvormen die worden gepresenteerd.

Voor het vinden van de juiste artiesten ben ik afgelopen zomer idioot veel festivals afgegaan. Mijn voorganger noemde dit “cultureel shoppen”.

Voor het vinden van de juiste artiesten ben ik afgelopen zomer idioot veel festivals afgegaan. Mijn voorganger noemde dit “cultureel shoppen”… Op het hoogtepunt waren dit vier festivals per week, waar je dan meerdere acts ziet. Denk hierbij niet aan de grote festivals als bijvoorbeeld Lowlands en Down The Rabbit Hole, maar meer aan de kleinere muziekfestivals als Wicked Jazz Sounds Festival en Young Art, maar ook de kleinere theaterfestivals als het Fringe Festival (hét toonaangevende talent festival voor theatermakers van Nederland, echt een aanrader) en Over ’t IJ Festival. Hoe betaal je dit? Niet. Dat is misschien wel het leukste aan het programmeren: programmeurs schuiven elkaar allemaal vrijkaartjes/gastenlijst plekken toe (in mijn ervaring). Zo help je elkaar een beetje. Er zijn festivals die géén vrijkaartjes verstrekken aan programmeurs, maar die kaartjes kon ik dan weer declareren. Leuke job hè?
Wat ik het lastigste vond aan het programmeren van dit festival, was dat je erg gebonden bent aan het concept. Een woonkamer in een studentenhuis (of appartement) is vaak niet groter dan 30/40m2, meestal zelfs een stuk kleiner. Als je hier een publiek van twintig man neerzet ben je al de helft van je ruimte kwijt. Bij de theaterfestivals heb ik veel voorstellingen gezien waarvan ik vanaf minuut één al wist: dit gaat niet werken in een kamer. Bij verschillende muzikanten heb ik een ander obstakel gehad: de band was te groot in bezetting of te luid voor een huiskamer. Naast het concept dat lastig kan zijn om mee te werken, is omslaghet budget altijd een struikelblok. Omdat Stukafest Amsterdam een maximaal bezoekersaantal heeft van ±800 personen (dat is minder dan het klinkt) en een lage ticketprijs (die we laag houden voor de toegankelijkheid van het festival), heeft dit als consequentie dat er minder geld binnenkomt en er dus minder budget is. Het zorgt ervoor dat sommige acts te duur zijn voor ons, meestal omdat ze te groot bezet zijn..

Je zou het niet direct denken, maar deze beperking in budget heeft een groot voordeel voor ons dat het festival, naar mijn mening, nóg interessanter maakt… Als je budget laag is, ga je automatisch opzoek naar talent dat minstens even goed is als die ene act die meer vraagt. Zo kom je dus hopelijk uit bij talent dat voor niet al te veel geld komt spelen en later doorbreekt. Dit zorgt ervoor dat je festival een soort ontwikkelingsplek wordt voor (jong) talent, en laat dat nu precies zijn wat Stukafest graag wil zijn!

Je bent veel bezig met het vormen van een mening over acts die je ziet en er wordt je veel geleerd over het organiseren van culturele evenementen.

Door goed de juiste media in de gaten te houden, door naar veel evenementen te gaan en door simpelweg goed te kijken naar de act, kom je er vanzelf achter wat de acts zijn die hoogstwaarschijnlijk groter gaan worden in de komende jaren. Zo speelde vorig jaar Tamino op Stukafest Amsterdam, die afgelopen zomer flink veel grote festivals heeft plat gespeeld (Rock Werchter, Pinkpop). Maar ook Kiki Schippers, Paulien Cornelisse, Go Back To The Zoo, Typhoon, Spinvis, Lucas Hamming en vele andere namen hebben voor hun doorbraak op ons festival gespeeld.

Dus, mocht je de artiesten van de toekomst willen zien (toch even ongegeneerd reclame maken) kom dan naar Stukafest Amsterdam! Het vindt plaats op 21 februari 2018. Tickets zijn te verkrijgen op: www.stukafest.nl/amsterdam. Wees er snel bij want er zullen een aantal kamers snel uitverkopen!

Ik kan iedereen aanraden eens te kijken naar het programmeren van festivals! Tot nu toe was het voor mij een hele leerzame ervaring waar ik graag verder mee wil. Het is niet alleen heel tof om te mogen doen, maar het is ook een mooie combinatie met muziekwetenschap. Je bent veel bezig met het vormen van een mening over acts die je ziet en er wordt je veel geleerd over het organiseren van culturele evenementen. Op deze manier krijgt je studie, naar mijn mening, een duidelijkere praktische kant, waar ikzelf erg behoefte aan had!

PS: mocht je nóg meer info willen over het een of ander, schroom  dan niet om me te contacteren.

 

Martijn Munk